Wie trouwde met Emma van Blois?

Emma van Blois (ca. 950 - 27 december 1003) was hertogin van Aquitanië. Zij is bekend doordat ze zich fel verzette tegen de buitenechtelijke escapades van haar man Willem IV van Aquitanië.

Emma en Willem trouwden in 968, Emma bracht Chinon mee als bruidsschat. Emma ontdekte al snel dat Willem er meerdere minnaressen op na hield. Dit leidde tot grote ruzies tussen Emma en Willem en Emma nam wraak op de minnaressen van Willem. Zo is er een voorval bekend, waarbij ze een groep soldaten opdracht gaf om een van de minnaressen te verkrachten, iets waarvan Emma achteraf wel groot berouw van had. In 976 besloot ze Willem te verlaten. Pas in 988 kwam het tot een verzoening: Willem verstootte en verbande zijn minnaressen. Willem en Emma werden zeer religieus en deden een groot aantal schenkingen, waaronder de stichting van de abdij van Maillezais en de Koninklijke Sint-Pietersabdij van Bourgueil. Maar in 991 verliet Emma Willem opnieuw.

Toen Willem zich in 993 terugtrok, werd Emma regentes van Aquitanië hoewel hun zoon Willem V van Aquitanië toen al meerderjarig was. Vermoedelijk was dit een formele kwestie: Hugo Capet en Willem IV hadden een conflict gehad over de hertogstitel van Aquitanië en vermoedelijk verhinderde dit de officiële benoeming van Willem V. Emma erfde van haar man bezittingen in de omgeving van Vernon en schonk die aan de abdij van Bourgueil.

Emma was een dochter van Theobald I van Blois en Liutgard van Vermandois.

Willem IV van Aquitanië (937 - 3 februari 995), bijgenaamd Fierebras of Fierebrace ("IJzeren Arm") was hertog van Aquitanië, als Willem IV en graaf van Poitou als Willem II.

Nadat zijn vader Willem III van Aquitanië in 963 afstand had gedaan van zijn functies, volgde Willem hem op als hertog van Aquitanië, graaf van Poitiers en lekenabt van Saint-Hilaire te Poitiers. Hij wist Godfried I van Anjou te verslaan die probeerde gebieden in Poitou te veroveren. In 971 deed hij een schenking aan Saint-Jean te Angély voor het zielenheil van zijn moeder.

Willem regeerde in een lange periode van voorspoed en vrede. Hij was een liefhebber van de jacht en had een groot aantal minnaressen. Zijn vrouw Emma van Blois weigerde dat te accepteren. Zij hadden grote ruzies, Emma nam wraak op Willems minnaressen en verliet hem uiteindelijk in 976. Kort daarna kreeg Willem last van zijn gezondheid. Hij werd genezen door Madelmus, een Italiaanse geneesheer. Madelmus werd door Willem rijkelijk beloond en had enige tijd grote invloed op hem. Dat er verder weinig van Willem bekend is, heeft vermoedelijk een oorzaak in spanningen met de geestelijkheid door zijn privéleven.

In 988 probeerde de nieuwe koning Hugo Capet Aquitanië op te eisen. Het hertogdom was door koning Lotharius van Frankrijk namelijk eens aan Hugo toegezegd. Willem wist Hugo echter te verslaan bij de Loire. Emma en Willem verzoenden zich, en als gevolg daarvan werden Willems minnaressen verbannen. Willem en Emma werden zeer religieus en deden een groot aantal schenkingen, waaronder de stichting van de abdij van Maillezais. Willem bleef weigeren om Hugo als koning te erkennen en noemde zichzelf soms koning van Aquitanië. In 991 verliet Emma Willem opnieuw. Willem deed in 993 afstand van zijn functies en ging wonen in de abdij van Saint-Cyprien te Poitiers. Op zijn doodsbed werd hij monnik in de abdij van Saint-Maixaint te Poitiers waar hij ook is begraven.

Willem was een zoon van Willem III van Aquitanië en Adela van Normandië, dochter van Rollo. Hij trouwde in 968 met Emma, dochter van Theobald I van Blois en Liutgard van Vermandois, en werd vader van Willem V en van Ebalus, die alleen één keer in 997 in een akte wordt vermeld.