Wie trouwde met Clementia van Zähringen?

Clementia van Zähringen (? — circa 1173/75) was de dochter van Koenraad I van Zähringen en Clementia van Luxemburg-Namen. Ze was van 1147 tot 1162 echtgenote van Hendrik de Leeuw.

Het huwelijk van Clementia met Hendrik van het adelsgeslacht Welfen was een politieke zet van de Zähringer tegen het adelsgeslacht Hohenstaufen. Het huwelijk diende de machtsbasis van het geslacht Zähringen te consolideren. Keizer Frederik I Barbarossa bestreed dit huwelijk met als argument de te nauwe verwantschap tussen de twee en bereikte dat het huwelijk werd ontbonden in 1162. Tegen deze tijd waren echter al drie kinderen geboren. In een tweede huwelijk trouwde Clementia met graaf Humbert III van Savoye.

Hendrik de Leeuw (verm. in of nabij Ravensburg, 1129/1130 – Brunswijk, 6 augustus 1195), uit het Huis der Welfen, was als Hendrik III hertog van Saksen (1142-1180) en als Hendrik XII hertog van Beieren (1156-1180). Hendrik was door erfenis en behendige politiek veruit de machtigste man van Duitsland, na de keizer Frederik I Barbarossa. Zijn ambities brachten hem echter uiteindelijk in conflict met andere edelen en met de keizer, hij verloor zijn belangrijke functies en moest zelfs drie jaar in ballingschap gaan. Maar Hendrik wist zijn positie voor een deel weer te herstellen en zijn nakomelingen bleven een belangrijke rol spelen in de Duitse politiek.

Humbert III van Savoye bijgenaamd de Gezegende (Avigliana, circa 1136 – Chambéry, 4 maart 1188) was van 1148 tot 1188 graaf van Savoye. Hij behoorde tot het huis Savoye.